24ste zondag door het jaar

1 Timotheüs 1,12-17; Lucas 15,1-32.

  Is er iets vanzelfsprekender dan dat je blij bent als je terugvindt wat verloren was. in mijn vreugde’ is telkens de laatste zin van de 3 parabels uit het15de hoofdstuk in het Lucasevangelie. Een herder opzoekt naar  een verloren schaap. Een huisvrouw naar een geldstuk en een vader op zoek naar een van uit huis weggelopen zoon.

Wij beperken ons tot die derde parabel over de verloren zoon.

Eigenlijk gaat het over  twee zonen die verwijderd leven van hun vader. De ene letterlijk en in een ver land, de tweede op een nog schrijnender wijze, onder hetzelfde dak. De ene in verspilling en consumptie. De tweede in gierigheid en werkzaamheid.

Wil je nu weten wat het geheim is van elke toenadering, van elke ontmoeting dan moet je letten op wat de uitdrukkelijk wil is  van de vader.

Als de jongste zoon terugkomt en zegt: Ik ben niet meer waardig uw zoon genoemd te worden, neem mij als knecht wil de vader dat hij als zoon terug opgenomen wordt en niet als knecht. En ook de oudste die heel zijn leven bij zijn vader gediend heeft moet zijn knechtenmentaliteit afleggen en zijn vader als vader erkennen.

 Wat heeft de evangelist Lucas bezield om de vader van die  twee zonen zo uitermate liefdevol en vergevingsgezind voor te stellen?                                     Dat moet zeker te maken hebben met wat hij gehoord heeft hoe Jezus over God, zijn Vader, gesproken heeft. Zelf heeft Lucas  Jezus van Nazareth nooit gekend, maar wel gehoord over zijn manier waarop hij ongedwongen met mensen omging. Hoe hij met de minste remmingen tollenaars en zondaars en mensen die afgeschreven waren opnieuw kansen gaf.

Ook in de eerste lezing hoorden wij hoe Paulus eertijds een godsloochenaar was. Een vervolger en een geweldenaar, maar Christus, de Heer, heeft hem barmhartigheid bewezen.

De tedere tegemoetkoming van de vader met zijn verloren zoon is zo uitzonderlijk liefdevol dat er geen enkele twijfel opkomt omtrent de oprechtheid van de bekering van de jongste zoon. Had  hij wel werkelijk berouw over zijn fouten? Is het niet omdat hij zo aan de grond zat dat hij tot het besef kwam dat de werknemers bij zijn vader al het voedsel aten dat ze wilden, terwijl hij stierf van de honger.

Wat we ook niet horen is dat hij beseft dat hij zijn vader onrecht aangedaan had door hem te verlaten.

Was dit een oprechte bekering? Het zou kunnen… maar het kon ook een verdergaand profiteren zijn van de overdreven goedheid van zijn vader.          De oudste zoon doorziet het bedrog van zijn jongere broer. Hij is dan ook terecht verontwaardigd dat zijn vader nooit zijn voortdurende trouw en volharding heeft gevierd.

Wie lief heeft kan veel vergeven. En vergeven, dat  is meer geven dan de  andere verdient. Maar er is ook een keerzijde. Echte Liefde durft ook eisen te stellen. Liefde die geen eisen stelt en alles door de vingers ziet is een zwakheid waarbij je vroeg of laat zelf de dupe wordt.

Gods liefde en zijn barmhartigheid is inderdaad onvoorwaardelijk maar  impliceert wel de eis tot bekering. Het is geen goedkope barmhartigheid in de zin van leeft er maar op los. Het  steekt niet zo nauw want God vergeeft toch altijd.

Hoe goed wij ons best doen wij zullen altijd wel te kort schieten, maar we mogen er wel op vertrouwen dat wij toch zullen ontvangen wat we niet verdienen: Gods barmhartigheid en zijn onvoorwaardelijke liefde. Amen. 

Gerard Braet o.p.

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

_________________ 

 Commentaren bekijken

_________________

 

Citaat commentaar Etienne Leirman

 

" Zijn doelpubliek is een steeds groter wordende groep die zich niet meer door de traditionele taal en leer aangesproken voelt of zelfs helemaal van vervreemd is. "

 _________________

 

 Citaat commentaar Sofie Foets 

 

"Het boekje “genoeg, gooi het over een andere boeg” was voor mij dus eigenlijk een leuke herinnering aan die kindertijd. Ik heb er  –  tot mijn verbazing – echt van genoten. Ik beleefde een soort van “aha-erlebnis” toen ik het las."

 _________________

 

Citaat commentaar Mieke Morlion

 

"Hij doorworstelt zijn scepsis ten aanzien van de figuur van Jezus via het evangelie van Matteüs. De teksten die hij dan verder doorploegt, bieden een rijk pakket aan christelijke inzichten."

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB