11de  zondag door het jaar C. 

Sam.12,7-10.13 ; Luc. 7,36-8,3

Hoe pak je het aan om iemand duidelijk te maken dat hij of zij  serieus in  fout is gegaan? Je kan het de persoon vlakaf in het gezicht zeggen, met als gevolg dat er een sterke agressieve reactie komt.

Je zou ook voorzichtiger te werk kunnen gaan en een omwegje maken. In de bijbel vind je zo enkele voorbeelden van verhalen die op het eerste zicht onschuldig lijken, maar toch heel doeltreffend werken.

Een goed voorbeeld is dat van de profeet Natan die aan koning David vertelt dat er  twee buren waren, de ene rijk en bezitter van een grote veestapel van geiten, schapen en runderen. De andere, een arme man, die enkel één lammetje bezat dat hij koesterde als zijn eigen kind. Wanneer nu de  rijke man een  gast op bezoek krijgt, kan hij het niet over zijn hart krijgen een van zijn eigen dieren te slachten. Hij nam het lammetje van de buurman en zette het zijn gast voor. Als David dat hoort ontsteekt hij in woede en zegt: die man verdient de doodstraf. Welnu, zegt Natan tegen David: jij bent die man. Het vertellen van zo’n verhaal werkt als een spiegel waarin jij je  herkent en ziet wat jij misdaan hebt. David had een vrouw, Barseba, tot zich genomen en haar man, Uria de Hethiet, doen omkomen.

In het evangelie wordt een gelijkaardige verhaaltactiek gebruikt. Hier vertelt Jezus een verhaal over twee schuldenaars: één met een grote, en één met een kleine schuld. Allebei worden ze hun schulden kwijtgescholden.Wie zal nu de geldschieter het meest waarderen?

Ik veronderstel, zegt Simon, maar hij aarzelt precies wat, Ik veronderstel degene die het meest is kwijtgescholden. Op die manier wordt Simon  een spiegel voorgehouden waarin hij ziet hoe hij als gastheer tekort geschoten is. Die vrouw met een slechte reputatie die onverwacht het feest komt storen, doet wat Simon had moeten doen, maar niet heeft gedaan. Het wassen van de voeten, de welkomkus en de zalving met olie bleven achterwege. Hij heeft niets hartelijks of feestelijk gedaan om blijk te geven aan zijn vriendschap en liefde voor Jezus. Die vrouw heeft met heel haar wezen haar geloof in Jezus laten blijken en publiekelijk getoond dat zij zijn barhartigheid nodig heeft om een nieuw leven te beginnen.

Simon die zijn oordeel al klaar had over de vrouw, staat nu zelf in het beklaagdenbankje. Hij moet anders leren kijken naar mensen en niet oordelen in de zin van: die vrouw is een zondares …dus moet  zij uitgerangeerd worden. En ook niet:” deze man gaat om met tollenaars en zondaars, dus hij kan geen profeet van God zijn”.

Naar het einde van de twee schriftlezingen is er sprake van zondenvergeving. Omdat de vrouw zoveel liefde betoond heeft worden haar zonden vergeven. En ook David toonde berouw en krijgt vergiffenis.  Alhoewel de profeet Natan er aan toevoegt: ”Het zwaard zal nooit meer wijken van uw huis”. Het kwaad laat sporen na. De scherven blijven pijn doen.  Daarom roept een rouwmoedig hart om vergeving. Een wereld zonder vergeving is een wereld waarin men gedoemd is om de wrok en het kwaad van gisteren steeds weer opnieuw over te doen. Niet de vergelding ,maar de barmhartigheid is  uiteindelijk het woord dat de mens bevrijdt. Amen.

Gerard Braet O.P.