Ex. 3, 1 - 8a. 13 - 15.
Lc. 13, 1 - 9.

“Dit is mijn geheim, het is heel eenvoudig; alleen met het hart kun je goed zien.  Het wezenlijke is voor de ogen verborgen.”

Dit zegt de vos tot de kleine prins in het gelijknamige sprookje van Antoine de Saint Exupéry. Alleen met het hart kunnen wij goed zien; het wezenlijke is onzichtbaar. Dit lijkt me een toepasselijke en geschikte leidraad om het wezenlijke van de beide gelezen Schriftteksten op het spoor te komen. In het boek Exodus is dat de heilige grond, Gods aanwezigheid bij mensen, en in het Lucasevangelie  de kans om vrucht te dragen als je in goede grond geworteld bent.

Wij hoorden vooreerst over Mozes, dat kind tussen twee culturen : geboren als Joods jongetje wordt hij in zijn rieten mandje door de dochter van de Egyptische Farao uit de rivier, de Nijl, gered. Na een jeugd in luxe ziet hij het onrecht, het lijden en de ellende van zijn eigen volk. En dan hoort hij in de woestijn vanuit de doornstruik die in lichterlaaie staat een stem die hem aanspreekt en zendt tot het volk dat lijdt.

In hoeverre klinkt die stem in het zogeheten welvarende Westen t.a.v. de honderdduizenden die op de vlucht zijn voor het leed en de ellende  dat hun volk wordt aangedaan? Spijts de malafide praktijken van mensensmokkelaars hopen deze ontwortelde en ontheemde mensen, weg van hun land van herkomst, in hun strijd om te overleven a.h.w. een stukje “heilige grond” te bereiken. Het is voor hen een zegen heten als zij op hun tocht mensen ontmoeten in wie iets van een goddelijk vuur brandt : een vuur waaraan zij zich - zo berooid en ontredderd als zij zijn - kunnen warmen. Dat vuur is de manifestatie van empathie, het vermogen zich in een medemens te verplaatsen, met hem/haar mee te voelen. Dat empathisch vermogen opent de deur naar een altruïstische, onbaatzuchtige inzet. Uit onderzoek zou zelfs gebleken zijn dat de mate van empathie die mensen voelen ook hun moreel oordelen en handelen bepaalt. Dat bedoelt de vos met wat hij tot de kleine prins zegt : “Alleen met het hart zien we goed; het wezenlijke is onzichtbaar  voor het oog. Geldt dit niet op de eerste plaats voor de Naam waarmee God zich destijds aan Mozes bekend maakte : “Ik ben die is”, “Ik zal er zijn”? Die Naam geeft aan dat God meeleeft met en trouw blijft aan mensen door de geschiedenis heen. Er hebben zich evenwel in de huidige Godsbeleving zo veel verschuivingen en veranderingen voorgedaan, samen te vatten met de term “Godsverduistering”. Met dit woord dat hij voor het eerst gebruikte bedoelde de Joodse denker, Martin Buber, de menselijke zelfbeschikking die zich tussen God en de mens heeft gesteld. Zo lijkt God niet meer te passen in het denken van heel veel postmoderne mensen. Wie echter door deze Godsverduistering heen gaat kan de plek bereiken waar het goddelijke en het menselijke elkaar ontmoeten, die bevindt zich op “heilige grond” waar God zijn Naam als een opdracht  doorgeeft: een Naam die moet worden omgezet in daden van  barmhartige rechtvaardigheid en tedere ontferming.

Mozes kende het leed en de ellende van zijn volk. Eeuwen later gaat Jezus in tegen de wijd verbreide opvatting dat lijden en ongeluk een straf van God zijn. Aan de twee catastrofale gebeurtenissen, de dood van de opstandige Galileëers en de slachtoffers van de ingestorte Siloamtoren, koppelt Jezus gelijktijdig zijn oproep tot bekering, Bij de ommekeer in de veertigdagentijd hoort dat wij oog hebben voor de pijn en de strijd van mensen wereldwijd. Zo is er de jaarlijkse oproep van Broederlijk delen. Dit jaar gericht op projecten in Columbia : veel Columbianen  moeten strijden om hun geboortegrond te behouden, het eigen levens-onderhoud te beschermen en de spirituele verbondenheid met de aarde te redden.

Moge de Naam “Ik zal er zijn” ons als een vuur uitdagen om in het komende weekend solidair te zijn met de mensen in Columbia.

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

_________________ 

 Commentaren bekijken

_________________

 

Citaat commentaar Etienne Leirman

 

" Zijn doelpubliek is een steeds groter wordende groep die zich niet meer door de traditionele taal en leer aangesproken voelt of zelfs helemaal van vervreemd is. "

 _________________

 

 Citaat commentaar Sofie Foets 

 

"Het boekje “genoeg, gooi het over een andere boeg” was voor mij dus eigenlijk een leuke herinnering aan die kindertijd. Ik heb er  –  tot mijn verbazing – echt van genoten. Ik beleefde een soort van “aha-erlebnis” toen ik het las."

 _________________

 

Citaat commentaar Mieke Morlion

 

"Hij doorworstelt zijn scepsis ten aanzien van de figuur van Jezus via het evangelie van Matteüs. De teksten die hij dan verder doorploegt, bieden een rijk pakket aan christelijke inzichten."

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB