Derde zondag Advent 2017

Brief Paulus 1 tessalonicenzen 5 16-24 / Johannes 1,6-8,19-28

We zijn in de laatste dagen van het jaar . Een periode waarin traditiegetrouw veel wordt achterom gekeken naar het voorbije jaar. De vele jaaroverzichten in allerlei media zullen niet te missen zijn. Ook bij de familie reünies en bij vriendenbijeenkomsten zal het een vast discussiepunt zijn. Vorige week zat ik al midden zo'n boeiend reünie met vrienden , in een erg geanimeerde discussie Robert had lang gezwegen en plots zei hij : " Kan de wereld nog wel gered worden ? " En er viel plots een grote stilte... André brak het ijs, en met een vleugje ironie in zijn stem zei hij : "misschien kan kunst wel de wereld redden ? Hij vertelde het verhaal ( dat u misschien ook hebt gelezen) ... over een houten paneel van 40 op 60 cm van Leonardo da Vinci , dat op 15 november verkocht werd bij Christie's in NY voor 450 miljoen dollar !Titel van het werk : salvator mundi ..een afbeelding van Jezus Christus ...tot hier niet echt bijzonder misschien...maar , dat werk is gekocht door een jonge Saudische prins - soenniet-, in een islamitische samenleving waar Christus zeker niet wordt beschouwd als "de redder van de wereld" , en waar zelfs geen figuratieve voorstellingen mogen worden gemaakt van een profeet. Op het paneel zie je dus Christus met een glazen bol in zijn linkerhand en met twee vingers in de lucht... Alsof hij wil zeggen : " IK BEN HET.. "

Kan de wereld gered worden ? Is er redding voor elk van ons ? De twee lezingen van vandaag kunnen ons zeker op weg helpen...
Maar eerst nog eens naar de kunst..! In een museum in Colmar (in de Elzas) staat een beroemd altaarstuk dat dateert van 1510 ,waarop Johannes de Doper is afgebeeld. En het bijzondere ...hij is geschilderd met een opvallend lange wijsvinger. De schilder (Matthias Grunewald) wilde daarmee duidelijk maken dat Johannes in zijn leven enkel verwijzing is geweest naar Hem die komen zal.

Wie is toch die Johannes ? ( als je de kerststal straks terug uit de doos haalt , dan zul je hem niet terugvinden tussen de beeldekes...maar toch is hij erg belangrijk)

Johannes de Doper was de zoon van één van de meest aanzienlijke families van Israël, zoon van Zacharias de hogepriester, vanuit zijn familiebanden bestemd voor een veelbelovende carrière.. ! Toch kiest Johannes voor een leven als kluizenaar, als monnik, als marginale volkspredikant. Dat brengt de priesterkasten zodanig in beroering, dat ze toch eens willen weten wat hem bezielt, wat hij eigenlijk wil. En ze dringen bij hem aan, en ze bestoken hem op een drammerige manier met vragen: ben je de Messias? Ben jij Elia? Ben jij de profeet? Waarom doop jij dan? Ze krijgen geen antwoord .Hij antwoordt steeds met een negatie.. Het is altijd: dat ben ik níét, ik ben níét de Messias, ik ben níét Elia.

Johannes is het prototype van de mens die zelf de ommekeer al gemaakt heeft. En die ook alle gevestigde waarden omkeert. Hij schuift zich echter niet naar voren, hij plaatst zichzelf op de achtergrond. (Hij is de ‘getuige', zo luidt het vandaag, van Jezus en Zijn boodschap van ommekeer van waarden, waarden die haaks staat op veel waarden die de menselijke samenleving ons voorhoudt.)

"Midden onder u staat Hij, en u kent Hem niet !". Gooi je waarden maar eens om. Het gaat niet om mij... Het gaat om die Ander.

Het evangelie van vandaag leidt ons dus tot wat de kern van de advent is. Advent is namelijk niet alleen een tijd van verwachting, maar ook van bekering. De advent stuurt aan op de bekering / de omkering van onze verwachtingen. Ook de mensen die destijds naar Johannes de Doper gingen, moesten hun verwachtingen aanpassen. Zo lang reeds hadden ze naar de Messias uitgekeken. Ze hadden tegenover Hem allerlei verwachtingen gekoesterd.

Johannes de Doper was een wegwijzer. Zijn enige opgave was: plaats te maken voor Jezus. : ‘Ik moet kleiner worden', zei hij, ‘opdat Hij groter kan worden'.

En wij dan ? Kunnen wij ook wegwijzer zijn ?Wij kunnen zo moeilijk onze eigen persoon wegcijferen voor de komst van Gods Rijk. Johannes kwam om te getuigen. Deze houding zou ons ook goed passen: een wegwijzer zijn naar Christus voor heel veel mede mensen....

Een christen die in alles zijn eigen persoon blijft zoeken, kan de mede mensen de weg naar God niet wijzen. wij moeten een krachtige stem willen zijn achter de coulissen, als Hij maar groter wordt.

Kunnen wij niet proberen een krachtige stem te zijn maar ook een duidelijke stem ... in deze donkere dagen- en dus HELDERHEID en LICHT brengen. Wij mogen geen dubbelzinnige boodschap verkondigen, wij moeten alleen getuigen van het Licht; wij kunnen trouw blijven staan op de plaats die God ons heeft toebedacht.

Maar ...het blijft - toen en ook nu- dikwijls "als een stem in de woestijn" ! Wat kan een mens intussen staande en gaande houden in het leven... ?

Dat lezen wij in de eerste heel bijzondere brief van Paulus aan de christenen van Tessalonica . Het moet zowat het jaar 51 geweest zijn , 20 jaar na de dood van Jezus. - een tijd van eerste christenen, in verdrukking, Paulus moet overal vluchten....EN hij begint de brief met "weest blij..;" Hier is een mens aan het woord die gelooft, dat met die Jezus alles veranderd ( ommekeer !) is. Zozeer veranderd, dat de mens nooit meer hopeloos verdrietig of wanhopig kan zijn. Alleen, hij moet dan wel geloven! Hij mag nu geloven, dat het fundamenteel goed gaat met hem.

Vandaag is het de derde zondag van de Advent ! Het is Gaudete zondag wat wil zeggen "Weest blij! " Gebiedende wijs. "Weest altijd blij!" Dat schrijft de apostel Paulus vandaag .Timothy Radcliffe , jarenlang wereldwijd de overste was van de dominicanen heeft enkele jaren terug een boek geschreven met de titel " waar draait het om , als je christen bent... ? " Ik vroeg hem mijn exemplaar te tekenen, met één kernachtige zin.." God gives you JOY "!

Als je het kerststalletje uit de doos haalt straks, dan zul je ook de schaapjes uit de doos halen.. Mag ik u nog eens herinneren aan de eerste lezing van enkele weken geleden op het feest van Christus Koning .ezechiel 34 s11-12 15-17 ..."Het verdwaalde dier zal ik zoeken, het verlaten dier terughalen , het gewonde dier verbinden , het zieke dier sterken. Het verhaal van de goede Herder."

Wij christenen hebben dus die diepe vreugde, omdat wij wel een antwoord hebben op de vraag : " Kan de wereld gered worden ....Wie is onze Redder ?

God komt van binnenuit , uit ons diepste innerlijk . Hij is, in de woorden van Augustinus, dichter bij ons dan we bij onszelf zijn, of zoals de Koran het zegt , dichter bij ons dan onze halsslagader

God komt tot ons als een kind tot zijn moeder.., in de diepte van haar wezen, door een langzame transformatie ... Groei en genezing kosten tijd. We hebben geduld nodig ..

En met die grote blijheid citeren wij psalm 131 : "ik ben niet uit op grootse daden die mijn krachten te boven gaan .Verstild ben ik en gerust ; geborgen als een kind bij zijn moeder, zo ben ik ...."

 

Guido Verhaeghe