Preek over Bruiloftsmaaltijd

Mt. 22, 1-14

 

Willen wij iets zeggen over wat ons ter harte gaat, zullen we dat altijd doen met beeldspraak en verhalen. Hoe sterker de beelden of de metaforen hoe beter we kunnen uitdrukken wat ons bezielt. In een beeldrijk verhaal vertelt Jesaja hoe God op een feestmaal op het einde der tijden alle tranen zal wissen en hoe Gods toekomst, definitief een bron van vreugde voor allen zal zijn. Ook in het evangelieverhaal gaat het over een feestmaal, meer bepaald een bruiloftsfeest. Jezus verwoordt in die parabel, een week voor zijn dood, heel scherp, hoe Gods boodschap, die Hij bracht, verworpen zou worden.
En ook ik wil jullie een verhaal vertellen, genomen uit het boek ‘ Het einde van de rode mens’ van Svetlana Alexijevitsj ,nobelprijs literatuur 2015. In de 14° eeuw trokken monniken naar het hoge Noorden van Rusland om naaldbossen te ontginnen . Terwijl ze zich een weg baanden tussen de bomen doemde er plots een meer voor hen op. En midden op het water dansten vurige tongen . De Heilige geest, dachten de monniken . Ze keerden terug met bootjes en stortten massa’s grond op die heilige plek tot er een eiland lag .Ze noemden de plek Vuureiland. Daarop werd een klooster gebouwd, eeuwen werd het door monniken bewoond, maar met de komst van het communisme, in het begin van de 20° eeuw werden de monniken gedood of verjaagd .Het werd een gevangenis voor ter dood veroordeelden en zware criminelen.
Boven de celdeuren , waar eertijds de namen van de monniken hingen, hangen nu bordjes met hun misdaden, bij het lezen krijg je kippevel .De gevangenen leven er als het ware ingemetseld, omgeven door eindeloze bossen en moerassen . In die gevangenis zat Volodja, wegens moord op een van zijn professoren ,-hij was toen 18 jaar- de doodstraf werd omgezet in levenslang . Daar zat hij dan reeds 17 jaar , De tijd bestond niet, dat was iets abstracts. De buitenlucht zag hij in de verte, voor de rest was hij gevangen in duffe duisternis. Twee bezoeken van drie dagen per jaar, was het enige contact met de buitenwereld. Hij zei : Ik dacht veel na, maar wie helpt je binnen vier muren. Ik voelde een grote leegte die me beklemde. In die leegte sprak tot die God, waarvan het communisme, me geleerd had, dat hij niet bestond. God was voor hen een droom, een projectie was van de menselijke geest. Maar ik zei, mocht gij toch bestaan, Heer, Laat me niet in de steek, help me ten miste wegwijs te worden in alles wat er met me gebeurd is .Ik knielde neer en sprak met God om toch maar een vonkje licht in dit uitzichtloze bestaan.
En op een dag kwam er een brief van een jonge vrouw, Lena. Ze wilde me bezoeken. Ik dacht , verrukt..t zo’n baptiste, of een psychologisch geval of een avonturierster . Maar uiteindelijk stemde ik toe haar te ontmoeten. En toen stond Lena oog in oog met Volodja, een grote magere man , verwaarloosd, maar met ogen als een baby . Ze keek hem aan en werd verliefd, en ze zei ‘ ik hou van je ‘. Maar Volodja, door jaren eenzaamheid mensenschuw geworden, was erg argwanend. Hij raakte immers van uit de meest duistere duisternis , in het helderst denkbare licht . Liefde …, in de gevangenis had je schoften en bewakers, meer niet . ‘Ik smeek je ‘ zei Lena laat me met je trouwen, dan mag ik je meer komen opzoeken. Maar hij zei, dat ze geen toekomst hadden. Maar ze bleef aandringen en tenslotte stemde hij toe met haar te trouwen, niet alleen uit liefde, maar ook in hoop op amnestie .Lena vroeg een pope.. om het huwelijk in te zegenen. Na de gebruikelijke gebeden, zei Volodja aan de pope:’ Ook al is het me – door mijn communistische opvoeding – heel moeilijk om in uw God te geloven, toch geloof ik dat hij me de liefde van Lena geschonken heeft en daar ben ik hem erg dankbaar voor .
In het gelaat van de gevangene, Volodja, is Lena Gods vestiaire gepasseerd, om daar het kleed van de liefde aan te trekken en, zo Jezus te ontmoeten… en doorheen die duistere wereld van misdaad en straf hebben ze samen de weg naar God gevonden.

 

Bronnen: UP Leuven Johan Verstraeten 
Svetlana Alexijevitsj ‘ Het einde van de rode mens’

Georges Devinck Dom. Fam Knokke

15/10/2017 

 

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

_________________ 

 Commentaren bekijken

_________________

 

Citaat commentaar Etienne Leirman

 

" Zijn doelpubliek is een steeds groter wordende groep die zich niet meer door de traditionele taal en leer aangesproken voelt of zelfs helemaal van vervreemd is. "

 _________________

 

 Citaat commentaar Sofie Foets 

 

"Het boekje “genoeg, gooi het over een andere boeg” was voor mij dus eigenlijk een leuke herinnering aan die kindertijd. Ik heb er  –  tot mijn verbazing – echt van genoten. Ik beleefde een soort van “aha-erlebnis” toen ik het las."

 _________________

 

Citaat commentaar Mieke Morlion

 

"Hij doorworstelt zijn scepsis ten aanzien van de figuur van Jezus via het evangelie van Matteüs. De teksten die hij dan verder doorploegt, bieden een rijk pakket aan christelijke inzichten."

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB