Preek 21e zondag door het jaar

Maar gij, sprak Hij tot hen, " wie zegt gij dat Ik ben...? "

Wat een confronterende vraag ....! Een vraag die Jezus aan Petrus stelt.... maar eigenlijk ook aan ieder van ons gericht is. In feite kan de homilie hier al stoppen, en zouden we in stilte  elk voor zich een antwoord proberen te zoeken...

Er zijn heel veel boeken verschenen die daarop een antwoord trachten te geven. 

Van makkelijk toegankelijk boek zoals " beelden van Jezus" van Anselm Grun, tot erg geleerde boeken . Edward Schillebeeckx , Vlaamse theoloog en dominicaan , schreef in 1974 het boek met titel "Jezus, het verhaal van een levende."

Een bestseller,  waarvan eer al miljoenen exemplaren van verkocht ! ( het boek is aan de elfde druk toe...)

Toen deze grote Dominicaan van KUL Leuven een eredoctoraat in de godgeleerdheid  kreeg , heeft hij het volgende gezegd..!

‘Wij, theologen, hebben de kloof tussen theorie en praxis niet kunnen overbruggen, - integendeel, zij is breder en dieper geworden. Wij hebben de vragen die de gelovigen zich voortdurend stellen, niet of te weinig tot de onze gemaakt en we zien scherper dan ooit hoe het vuur, zowel tot menselijke bevrijding als tot contemplatieve verstilling, uit onze christelijke broederschap verdwijnt en oplaait buiten onze christelijke kerken; en we zijn niet bij machte deze brand naar binnen te doen inslaan..’ 

Wat een profetische woorden -43 jaar geleden-...., als je rond je heen kijkt in Europa, en als ik terugdenk aan de boeiende uiteenzetting van enkele weken terug, van de dominicaan prof. Platti over het radicaal islamisme,

Dus meer dan ooit , moeten wij  die zo belangrijke vraag die Jezus ons vandaag stelt heel serieus nemen : Maar gij, sprak Hij tot hen, " wie zegt gij dat ik ben.... " Waarom stelt Jezus die vraag ?  Waarom aan Petrus ? Hoe staan wij in ons geloof ten opzichte van Jezus? Zien we in Hem nog de Christus, de Zoon van de levende God? Of is Hij al wat gedegradeerd tot leermeester of filosoof? Of is Hij nog slechts een interessante historische figuur

Ook zonder geleerde boeken , kunnen wij een antwoord vinden in de Bijbel, in de Blijde boodschap van vandaag. Stap in het verhaal van het evangelie...

Daarom enkele sleutels...

De eerste sleutel is eigenlijk een geografische code...de plaatsaanduiding in het verhaal is van belang en kan ons helpen met ons antwoord

Jezus is op de vlucht na de moord op Jan de Doper, en weg ook van de ruzies met de Farizeeën 

Zo komt Jezus aan de grensstreek in het noorden van Israel  terecht, bij de bronnen van de Jordaan (de haven naar de Middellandse zee - de poort naar de wereld ) maar ook, het nest van de vijanden :het gebied van Caecarea Filippi

 Jezus is zo ver weg van de tempel in Jeruzalem als je maar kunt zijn in Israël. Hij is verder van Gods huis dan ooit. (Vanaf hier begint de reis naar Jeruzalem die Jezus het leven zal kosten.) Ceasarea Filippi is een symbolisch heel belangrijke plaats, Dat is de plaats waar de Joodse opstand is begonnen , en… waar de Joodse oorlog geëindigd is, nadat de Romeinen meer dan 100.000 mensen hebben  gedood .  Het meest wrede legioen – het Xde – had zich daar gevestigd. Hier op die plek vraagt Jezus: Wie zeggen ze dat Ik ben?

Hier wordt aan de bron, met uitzicht op de wereld, een nieuw volk voor God gedefinieerd. De armoedige groep mannen die hier rondzwerft over de stoffige wegen in de dreigende schaduw van de machtige stad , waar Herodes, Philippus en Pilatus hun luxe leventje lijden en waar keizer Vespasianus weldra zijn troepen zal verzamelen..., 

Dit kleine groepje volgelingen spreekt gedurfd hele grote woorden: Messias, Mensenzoon, Zoon van God. Dit decor is belangrijk om het verhaal dus goed te verstaan.Jezus zegt daar 'Gij zijt Petrus en op deze steenrots zal ik mijn kerk bouwen.' Daar op die bijzondere plek wordt de belofte gedaan.. aan de grens van het Joodse land,aan de grens die toegang geeft naar de heidense wereld: de kerk van de Christus zal universeel zijn, geroepen uit alle volken. Jezus' boodschap is voor heel de wereld. 

Een tweede sleutel draait om de figuur van Petrus. Opvallend dat doorheen de evangeliën geen enkele apostel  zo zwak wordt afgeschilderd als die Simon, zoon van Jona (mensenkind - zoon van de vluchteling, de wegloper, de zwakke.... t.a.v. de Zoon van God). 

We weten allemaal wie Petrus is: een enthousiaste man , die totaal onbevangen vragen stelt, die voortvarend en impulsief is, met blind vertrouwen in Jezus, maar die niet zo sterk en trouw is ...die liegt en  die Jezus 3x zal verloochenen, en die weent..... Een echte mens dus, met zijn goede en slechte kanten. Hij is zeer, zeer zwak. Telkens heeft hij spijt.  Maar hij houdt van Jezus en Jezus houdt van hem.

Het is nu verbluffend en paradoxaal dat juist aan de zwakste van de apostelen de grootste verantwoordelijkheid wordt toevertrouwd. "Jij bent Petrus en op die rots zal ik mijn kerk bouwen. Ik zal jou de sleutels geven van het Koninkrijk der Hemelen."

Misschien, zusters en broeders,  heeft Jezus wel voor Petrus gekozen omdat hij zozeer op ons lijkt. Omdat hij een gewone mens is van vlees en bloed, zoals wij allen.

De sleutels,  zijn door Hem niet bedoeld als machtsmiddel. Iedereen heeft ze in handen, iedereen die geraakt is door die Man van Nazareth, 

Zusters en broeders, ook wij zijn dus sleuteldragers ( ontvangen bij ons doopsel ) , ons leven lang. Voor onze man of vrouw, voor onze kinderen, onze ouders, onze familie, op ons werk, in onze omgang met elkaar en met anderen, voor onze wereld. Allen dragen wij verantwoordelijkheid, en van ieder van ons wordt verwacht dat wij die verantwoordelijkheid ernstig nemen, . En dus ook aan ons vraagt Jezus: Wie ben Ik voor u? 

Aan ons de keuze. Maar we zijn christenen, dus volgelingen van Christus.. Maar ... beste medegelovigen,  wij ervaren dat kerk  een kerk van mensen blijft; ook dat leren wij van de figuur van Petrus; kerkewerk blijft mensenwerk. Petrus die vandaag een kei genoemd wordt, is een gewone mens, soms een steen des aanstoots, een struikelblok. Luister de komende zondag naar de evangelielezing. Dan hoor je hoe Petrus de bal misslaat..

Hoe groots het bouwwerk van de kerk soms ook mag lijken, het zijn altijd maar gewone mensen die haar opbouwen, gewone mensen die niet perfect, niet onfeilbaar zijn (dat geldt van hoog tot laag), maar mensen die met vallen en opstaan proberen in het spoor te gaan 

Kerkenwerk blijft mensenwerk: Waarom durven wij niet meer  onze kop boven het maaiveld  steken..?.Ja ..het vergt moed en durf (en ook Petrus heeft dat ervaren) om tegen de stroom in te gaan, een ander geluid te laten horen, spreken.... Het gaat over de weg van de individuele mens die steeds weer opnieuw moet kiezen. Keuzes die je kunt samenvatten in de termen van vandaag: binden en ontbinden. Keuzes tussen vasthouden en loslaten. Wat neem je mee in je leven? Wat vind je belangrijk en wat laat je los en wat laat je achter?

De vraag „wie zegt gij dat Ik ben?‟ is dus geen theoretische vraag waar een juist en sluitend antwoord op kan gegeven worden. ( ook niet in een boek ) Het is een vraag die ieder van ons terugwerpt op onszelf ... Wij kunnen geloven dat Jezus geleefd heeft, gekruisigd is,  Maar getuigen dat men in Jezus gelooft, is veel meer. Het is je bewegen in het spanningsveld van actie en contemplatie, van gebed en engagement én met heel je denken, spreken en handelen proberen een antwoord geven op de vraag van Jezus: „Ben jij bereid Mij op Mijn weg te volgen? 

De vraag van Jezus : " wie zegt gij dat IK ben... " is uiteindelijk  wel een zeer belangrijke oproep  -tot durf getuigen -OSER PARLER - speak up- kom op voor je geloof, -sta op en geef getuigenis over mij!

Ik wil eindigen met een mooie zin van Pater Edward Schillebeeckx, die uiteindelijk veel samenvat: "Al wie, al dan niet gelovend in Jezus als de Christus, door zijn of haar levenswijze in feite in dit voetspoor van Jezus treedt, laat fragmenten zien van overwinning op 'de zonde van de wereld' en laat flitsen van het aanbreken van het Rijk Gods en dus van heil in onze 'boze wereld' oplichten."

 

Guido Verhaeghe  26 augustus 2017