Zevende zondag na Pasen

Beste medegelovigen,

We bevinden ons tussen Hemelvaartdag en Pinksteren...een stukje niemandsland. Negen dagen ,goed voor een noveen.Misschien zitten we wel met een gevoel van "verweesdheid",verlatenheid. Een onbehaaglijk gevoel. Onze Heer en Meester, onze leider is weg...we moeten alleen verder,maar hoe?

Exemplarisch voor onze erg onzekere en rusteloze tijd .  Vele gelovige mensen lopen er wat verloren bij, velen zien het allemaal niet meer zitten. De God waar zij van kindsbeen af mee opgegroeid zijn, die zijn ze kwijt ...We durven bijna niet meer: over ons geloof spreken, ervoor uitkomen dat we christen zijn, onze stem laten horen, onze door Christus geïnspireerde stem in politieke of sociale problemen: we durven het niet meer.. En tegelijk denken we met heimwee aan vroeger, toen de kerken vol zaten,  we zuchten moedeloos: Wat moet er toch gebeuren?

En precies vandaag lezen we misschien één van de intiemste bladzijden van heel de Schrift ( uit het evangelie van Johannes ). Een stukje uit het afscheidsgebed van Jezus op de laatste avond, wanneer hij samen zat met zijn apostelen, zijn nabije vrienden...De liturgie plaatst deze woorden vandaag. ( niet op witte donderdag/of goede vrijdag maar in deze dagen naar Pinksteren toe )

Jezus bidt op dit cruciale uur "Ik bid voor hen. Niet voor de wereld bid Ik, maar voor hen die Gij Mij gegeven hebt"...

Het zijn zeer ontroerende woorden.. Eigenlijk zouden wij dit een tweede keer moeten lezen , en zelfs een derde keer , want het is een moeilijke tekst.....en dan stil zijn. Heel stil. Wanneer is het nog eens stil in onze wereld....? 

Commentaar past niet, elke vorm van uitleg is per definitie pretentieus. Al wat we kunnen doen, is luisteren, en ons laten raken.   Wij kijken toe, wij horen wat Hem ten diepste bezielt.

Teksten van Johannes hebben altijd iets plechtigs, iets ongrijpbaars, iets verhevends. Dat komt omdat Johannes schrijft aan het het eind van een traditie van tientallen jaren. ( omstreeks 100 na Christus ) 

Dit evangelie is het begin van wat men noemt het hogepriesterlijk gebed van Jezus en is het slot van het maaltijdverhaal. 

Jezus heeft de wereld verlaten en de Geest is nog niet gekomen.

Op dat moment beleven de leerlingen een grens-ervaring.

 

Maken wij dat niet regelmatig mee, zo'n grens-ervaringen? scharnier momenten in je leven..

Het gevoel van afscheid te moeten nemen

van iets dat ons ontglipt en dat wij moeten loslaten

en terzelfder tijd het hevig verlangen

naar iets dat er nog niet is en dat wij nog niet kennen.

Ouders bijvoorbeeld die hun kinderen het huis zien uittrekken

om op eigen benen te staan.

Zij hopen hen terug te vinden, op een andere manier.

Als alleenstaande mens, het evenwicht zoeken tussen het gekoesterde verleden, en de hoop op morgen

 

Welnu, juist in die overgangsituaties, tussen loslaten en verlangen,  tussen oud en nieuw,

juist dan begint een mens spontaan te bidden.

 

Kunnen wij iets leren van Zijn gebed op dat ogenblik? Op een cruciaal moment, een grens ervaring...Twee elementen willen we benadrukken.

 

Jezus sprak toen God aan met een heel originele, nieuwe naam:

"Abba, Vader lief".

 

Het belangrijkste kenmerk van onze God

is niet Zijn onveranderlijkheid of Zijn almacht.

Zo heeft men het ons misschien vroeger teveel geleerd.

Het belangrijkste kenmerk van onze God

is Zijn Vaderlijke bewogenheid en vindingrijke Liefde,

Het is een Liefde over grenservaringen heen.

 

Ten tweede, Jezus spreekt over het goddelijke leven waaraan mensen deel kunnen hebben. 

Het eeuwige leven, dat is niet het leven zonder einde. Want "einde" is een begrip dat tijd veronderstelt. De eeuwigheid is groter dan de tijd. Het omvat de tijd. 

Het eeuwige leven is bij Johannes het ware leven, het door God bedoelde leven, het uit God voortkomende leven.  Dat is de liefde. De onbaatzuchtigheid. Dat is het eeuwige leven. Wie uit de liefde leeft, die heeft NU al deel aan het goddelijke, aan het eeuwige. Die hoeft het einde van de tijd niet te vrezen. 

Leven met de Eeuwige,  Het is leven met een Godsvonk in je ziel. 

Vandaag wordt in dit verband ook verschillende keren het woord heerlijkheid gebruikt. Het Hebreeuwse woord betekent zoiets als uitstraling, uitstraling van innerlijke kracht. Wat een heerlijk mens, zeg je wel eens. 

Weet je, zusters en broeders, misschien moesten we dat ook eens wat meer doen: bidden. Gewoon, eensgezind en volhardend bidden. Om Gods Geest. Om zijn Nabijheid. Om zijn adem in ons leven en in ons werk. Bidden dus. En bidden zoals Hij dat doet...

"Ze bleven eensgezind volharden in het gebed" staat er. Want dat is de weg: saamhorigheid en gebed. Dat bidden is heel wezenlijk. Als je bidt, alleen of samen met anderen, dan maak je om zo te zeggen een reis naar binnen. Je oriënteert je opnieuw op de Bron van je bestaan.

Schillebeeckx schrijft ergens: ‘Het gebed is een innige ik-gij beleving van twee vrije wezens: God en mens, die zich in liefde tot elkaar keren'. Maar dat kun je alleen als je oprecht in God gelooft en voor honderd percent op Hem vertrouwt.

Antoine de Saint Exupéry  zegt " het is de interne citadel " Bidden zijn woorden die een dijk zijn om op te staan, om de golven van eenzaamheid, of pijn of onzekerheid te overleven met een intense herinnering aan de nabijheid van onze GOd , en Vader , Abba

Tot slot, waar of bij wie kunnen wij ondersteuning vinden voor onze innerlijke zoektocht ..om te leren bidden ?  Wij hebben voorbeelden nodig , wegwijzers

1. Lees de Bijbel...In de eerste plaats stap in het verhaal over die man in Palestina 2000 jaar geleden. Lees de bijbel ...lees het  boek der spreuken , of ontdek de prachtige passages uit Prediker. En de psalmen ... .91 

2.Ontdek de zovele mystici die over hun kostbare ervaring van Gods nabijheid spreken..Ruusbroeck, Johannes van het Kruis, Theresa van Avila, Hildegard van Bingen, Eckhart, Hadewych, Theresia van Lisieux, Etty Hillesum ... sterke getuigenissen..

3. Maar ook mensen uit het recente verleden en die in de moderne wereld stonden, kunnen voor ons een baken, ja vuurtorens zijn in onze zoektocht. Alvast één naam noemen .Dag Hammarskjöld ( heeft diverse functies bekleed oa voorzitter nationale bank in zweden )  Hij was een Zweeds diplomaat, die 8 jaar secretaris generaal was van de Verenigde Naties. Hij overleed in een vliegtuigongeluk in Congo,-1961- bij één van zijn vele vredesmissies . Hij kreeg de Nobelprijs voor de Vrede . Uit één van zijn boeken ( Merkstenen ) lezen we dit gebed:

"geef ons een zuiver gemoed, dat wij U mogen zien

een nederig gemoed, dat wij U mogen horen

een liefdevol gemoed, dat wij U mogen dienen,

een gelovig gemoed, dat wij U mogen leven

U , die ik niet ken maar aan wie ik toebehoor

U, die ik niet begrijp maar die mij heeft toegewijd aan mijn eigen lot

U...."

En tenslotte zijn er nog altijd dichters die ons kunnen leiden in het gebed.

Nemen we Guido Gezelle met dit mooi gedicht waarmee ik wil afsluiten

"Gij badt op enen berg alleen, en Jesus, ik en vind er geen ,waar ik hoog genoeg kan klimmen, om U alleen te vinden. De wereld wil mij achterna, alwaar ik ga of sta ,of ooit mijn ogen sla... Leert mij , armen dwaas, hoe dat ik bidden moet..."

Amen

 

Guido Verhaeghe

28 mei 2017

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

_________________ 

 Commentaren bekijken

_________________

 

Citaat commentaar Etienne Leirman

 

" Zijn doelpubliek is een steeds groter wordende groep die zich niet meer door de traditionele taal en leer aangesproken voelt of zelfs helemaal van vervreemd is. "

 _________________

 

 Citaat commentaar Sofie Foets 

 

"Het boekje “genoeg, gooi het over een andere boeg” was voor mij dus eigenlijk een leuke herinnering aan die kindertijd. Ik heb er  –  tot mijn verbazing – echt van genoten. Ik beleefde een soort van “aha-erlebnis” toen ik het las."

 _________________

 

Citaat commentaar Mieke Morlion

 

"Hij doorworstelt zijn scepsis ten aanzien van de figuur van Jezus via het evangelie van Matteüs. De teksten die hij dan verder doorploegt, bieden een rijk pakket aan christelijke inzichten."

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB