Witte Donderdag

 

“ De grootste liefde die iemand kan betonen, bestaat hierin dat hij zijn leven 

   geeft voor zijn vrienden.” Voor Jezus zal sterven legt Sint Jan Jezus deze

   woorden in de mond. 

   

Meer dan ooit zijn dit deze avond beklijvende woorden nu wij allen verslagen zijn door het afscheid van P. Stef.

 

“ P. Stef leefde niet voor zichzelf, hij werkte niet voor zichzelf,

   Hij leefde en werkte voor God, onze Heer, aan Hem behoort hij nu toe.”

 

P. Stef’s woorden op onze gedachten geënt, alles wat hij met liefde heeft aangeraakt, zijn stille grootsheid en de grote stilte die hij nu laat blijven een voetafdruk in ons bestaan. Een schaduw waarin wij verder gaan. 

 

In de schaduw van Jezus’ laatste avondmaal zingen wij deze avond “ Ubi caritas et amor, Deus ibi est.”  Amor - liefde, caritas - verbondenheid, daaruit heeft

 P. Stef geleefd en daarvan heeft hij getuigd. Bij de bron van verbondenheid met mensen en het elkaar gegeven zijn wist P. Stef God zelf aanwezig en aan die bron  heeft hij zich in zijn leven steeds gelaafd.

 

Verwijlend bij deze bron richt ik mij nu tot P. Stef die Jezus achterna is gegaan en zo een mens is geweest die van Jezus’ woorden leefde om onverdeeld voor zoveel anderen een tochtgenoot te kunnen zijn. Zo is hij geworden de lavende bij de bron. Die een loofhut van aandacht heeft opgetrokken. Lichtgestalte en plek in de schaduw, waar stilte naast hem kwam zitten. Waar zijn woorden sporen droegen van het onnoembare.

 

Stef, jij die telkens weer het vuur aanblies.

        Jij die woorden sprokkelde om van te leven.

        Jij die brood met zovelen deelde.

        Jij die ons geestdriftig jouw visioen vertaalde.

 

        Jij, van kindsbeen aan geboeide.

        Jij, aandachtig en aanwezig.

        Jij, bezochte bondgenoot.

 

        Jij als een boom aan het water.

        Jij als een stem uit de diepte. 

        Jij als een hoeksteen die ons nu draagt.

 

        Jij, soms langs de weg gezeten met vermoeiden.

        Jij, die niet voorbijgaat, niet te klein achtte.

        Jij, gezien met ongezienen, kleinen en berooiden.

        Jij, die kwetsbaar oog in oog wilde staan.

 

        Jij, met handen om te helen.

        Jij, met voeten in de aarde.

        Jij, met vogels in je hoofd.

 

        Jij, in dromen aangeraakte.

        Jij, met kracht bezielde.

        Jij, bewogen toegewijde mens. 

        

        Jij, een broer , een vriend.

 

Laten wij elkaar bemoedigen door woorden die optillen, door daden die barmhartigheid ademen uit kracht van het brood dat leven geeft en van de beker van heil en zegen “ Ubi caritas et amor, Deus ibi est.”. 

 

 

Geïnspireerd door woorden van Kris Gelaude in haar boek “Voor wie woorden zoekt”, Uitgeverij Altiora Averbode, 2011

 

 

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB