Zevende zondag door het Jaar A

Wanneer ik de kans krijg en het genoegen om een koppel voor te bereiden bij de viering van hun huwelijk, gebeurt het dikwijls dat ik van één of van beide verloofden te horen krijg dat ze wel in God geloven, maar niet pratikeren . Ze zeggen dan ook dikwijls dat zij zich herkennen in de christelijke waarden. Bij dit soort uitspraken komen er bij mij altijd twee bedenkingen naar boven die ik dan met hen bespreek. De eerste is dat wanneer iemand zegt ‘gelovige’ te zijn, dit onvermijdelijk als consequentie heeft dat men niet anders kàn, dan te pratikeren. Want je kan geen gelovige zijn als je dit niet in je dagelijks leven waarmaakt. Geloven is immers geen aangename theorie maar een dwingende uitnodiging om de wereld te veranderen.  Daarop reageren ze dan dikwijls zo :  ze zeggen : « wij zijn niet praktikerend want wij gaan niet elke zondag naar de mis, maar wij trachten zo goed mogelijk de christelijke waarden te beleven ».  Ik benadruk dan, dat het beleven van christelijke waarden wel degelijk « pratikeren » van geloof is, want enkel ‘s zondags naar de mis gaan zonder verdere consequenties naar het dagelijks leven kan geen antwoord zijn op de verwachtingen die God heeft naar de mens.

 Daarna komt mijn tweede bedenking. We staan dan stil bij de vraag : «  Wat verstaan jullie onder christelijke waarden?  Verschillen die christelijke waarden van humanistische waarden ?  Christenen bezitten toch geen monopolie op die waarden » ? Het is juist dat de waarden die Christus voorstaat een interpellatie zijn van de tijd en de samenleving waarin hij leefde.  In de loop van eeuwen, die daarop volgden, zijn die « christelijke waarden » doorgedrongen in de samenleving en worden ze sindsdien gedeeld en gedragen door alle mensen van goede wil.  

Daartegenover staat anderzijds, dat wij ook moeten erkennen dat er reeds veel nobele en menselijke waarden bestonden vóór Jezus’ tijd. Hij is geboren in een samenleving die reeds grote menselijke waarden kende en dagelijks beleefde. Vandaar dat we kunnen zeggen dat het de christenen waren die deze grote menselijke waarden opgenomen en geïntegreerd hebben in hun manier van gelovig te zijn. 

Met al onze broeders en zusters delen wij, als mensen, een geheel van gezamenlijke waarden. Wij kunnen ons dus terecht de vraag stellen : wat maakt deze menselijke waarden tot christelijke waarden ? De dominicaanse theologe Véronique Margron geeft ons daarover een mooi inzicht. Zij zegt : de christelijke waarde is een menselijke waarde in zijn uiterste, of dóór zijn uiterste.  Zij zegt : wat een christelijke waarde  specifiek of bijzonder maakt, is de intensiteit die wij eraan toekennen. Een christelijke waarde heeft een overmatige smaak, een overdadige smaak. We worden dus niet uitgenodigd om gewoon dat pakket waarden te beleven, maar wij worden opgeroepen om verder te gaan, om onszelf daarin te ‘overstijgen’, om voortdurend verder te gaan dan onze grens, met de smaak van een ‘toegevoegde waarde’.

Hoorden wij daarnet in het evangelie Christus niet zeggen : « Wanneer iemand u op de ene wang slaat, biedt hem dan ook de andere aan. En indien iemand jullie wil vervolgen en jullie voor de rechter wil brengen en jullie kledij wil afnemen, geef hem jullie mantel. En indien iemand jullie vraagt om duizend stappen met hem mee te gaan, ga er tweeduizend met hem ».   Het is precies dié overdadigheid, dat exces, dat altijd méér en verder dat aan elke  gelovige gevraagd wordt.  « Altijd méér » is het devies dat in ons hart geschreven wordt. We delen veel gezamenlijke waarden met onze broeders en zusters, maar wanneer we beslissen om die waarden tot het uiterste te beleven, bieden zij ons een heel nieuwe smaak en geur. Het leven wordt op die manier meer uitgesproken, opgewaardeerd, smakelijker. 

Herinner u wat Jezus daarnet zei : « jullie zijn het zout voor de aarde en het licht voor de wereld ».  Als je leven meer smaak, meer pit, krijgt door het zout van het geloof, doet het ons anders ademen en ondernemen. We staan dan in het leven met een bijzondere appetijt.  Aan iedereen die onze weg kruist kunnen wij laten ervaren dat geloven in de God van Jezus Christus  het leven een andere smaak geeft.  De roeping van ons geloof is dat wij veranderen, omgevormd worden, dat wij opleven, verheven leven, zodat door onze levenswijze en door onze getuigenis,  anderen zin krijgen om zich ook af te stemmen op die muziek van God. 

Iedere keer dat wij in staat zijn die goddelijke krachttoer uit te halen, worden wij het werkelijke « Licht voor de wereld », het soort licht dat de mensheid verlicht met de waarden die God ons vraagt intens, uitermate, te beleven.  

Amen

 

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB