Epifanie

Mt. 2, 1 - 12.

De imam van de plaatselijke Marokkaanse moslims stuurde n.a.v. de kersttijd aan een pastor deze wens : “ Ik, imam van de moskee, deel met u, pastor van de katholieke kerk, de vreugde om het feest van Kerstmis en van de Openbaring. Wij, moslims, geloven in alle godsdiensten … want religies, godsdiensten kunnen en moeten mensen verbinden en één maken. Laten we daarom in een geest van broederschap verder gaan in onze open dialoog en blijven ijveren voor een goede verstandhouding tussen onze verschillende godsdiensten en levensbeschouwingen. Ik dank u als u blij bent met deze wens”.

 

In zijn wens drukt de imam uit dat het feest van de Openbaring  alle mensen van goede wil uitnodigt even boven zichzelf uit te stijgen en zich af te vragen : waar staan wij zelf in het verhaal van de zoekende wijzen? Welke ster zien wij? Door welke ster laten wij ons leiden? Voor deze moslim is het duidelijk :

“Wat je in een ster ziet, een wegwijzer, een eindeloos ver licht, een eeuwig  raadsel, het doet er niet toe als je maar vaak genoeg omhoog kijkt”.*

 

Zien wij in de ster een teken dat verwijst en leidt naar het Woord van God - dat mens is geworden - zien wij er een uitnodiging in om te pogen naar dat woord te leven? Want het gaat om een woord dat om een antwoord vraagt. Het zoekt weerklank en wacht op het wederwoord van luisterbereide mensen. God komt tussen mensen wonen, soms heel onverwacht, daar waar ze elkaar tot zegen zijn. 

Waar mensen bijdragen aan andermans geluk, waar mensen elkaar geborgenheid schenken, waar ze elkaar nabij zijn bij ziekte en in nood, waar tegen alle doemgedachten toch de inzet blijft bestaan  voor vrede en gerechtigheid, waar ze in open dialoog treden met de andersgelovige of weifelende medemens … daar is God, daar gebeurt heil.

 

Wij vieren vandaag dat Gods heil grenzen overschrijdt. Muren tussen culturen, volkeren en godsdiensten moeten worden overwonnen en wel uit naam van Gods Woord dat bestemd is voor alle mensen. Gods heil reikt verder dan de tempel te Jeruzalem, de Sint Pieter te Rome of de Ka’ba te Mekka.   

Dat ruime en grensverleggende wordt bedoeld als wij vieren dat Jezus zich openbaarde als het licht voor de wereld.

Mensen die een zinvolle invulling van het leven betrachten en daarbij uitzien naar Diegene die het leven overstijgt kunnen zich geïnspireerd weten door de wijzen die geleid werden door het licht van een ster. 

De legende van de vierde wijze is in dit verband illustratief.

Onderweg naar het Kind werd hij meermaals opgehouden door mensen die een beroep op hem deden. Zo vond hij Jezus niet.

Tot hem later ter ore kwam dat Jezus stervend was aan het kruis. Toen bad hij : 

“ Ik heb U gezocht en U gevonden in mijn medemensen. Goud, wierook, mirre heb ik niet. Aanvaard me zoals ik ben : een zoeker, mijn leven lang.”

 

In allen die oprecht zoeken naar diepe, geëngageerde levensvervulling maakt God zich kenbaar, openbaart Hij zich. Hij laat zich vinden door hen die langs soms ongebaande wegen voor medemensen genade zijn, die zich blijven inzetten voor wat onmogelijk lijkt, vrede, en die in dienstbaarheid de caritas cultiveren. 

 

Zoals de imam van de plaatselijke moslimgemeenschap deed, wil ik nu bij het einde van de kersttijd eindigen met een wens :

Ik wens jullie een ster voor de donkerste nacht.

Ik wens jullie zachtzinnig licht om het goede te zien in de wereld.

Ik wens jullie woorden die niet breken maar verbinden.

Ik wens jullie tussen het doodgewone nu en dan een Godsgeschenk.*

 

* Uit Kris Gelaude, Voor wie woorden zoekt. Inspiratie voor grote en kleine momenten.

 Altiora, Averbode, 2011, blz. 189 en 190.

 

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB