CRISTUS KONING, De kracht van de liefde              

Lezingen : Koloss  1, 12 - 20

Lucas 23, 35 – 43

Het feest van Christus Koning die we vandaag vieren werd in 1925 door de kerk ingesteld.

Christus tot koning uitroepen was toen de expressie van het katholiek triomfalisme.

De kerk was het enige zingevingsinstituut. 

Haar gezag op gebied van religieuze praktijk, van moraal en zeden was vanzelfsprekend en aanvaard.  De clerus – bisschoppen en priesters – waren hoogwaardigheidsbekleders. En hun woord was wet! De verering van Christus als de almachtige én Koning was volkomen aangepast aan de geest van die tijd.  Als we het evangelie lezen en vertrouwd zijn geraakt met het leven van Jezus dan staan we verbaasd over dat plechtstatig koningschap dat Hem werd toebedacht.

 

Het evangelie van vandaag voert Pilatus ten tonele met de vraag aan Jezus:  

Ben jij de koning van de joden?  Het is Jezus onmogelijk op die vraag van Pilatus met “ ja “ te beantwoorden. Zoals Pilatus het koningschap bedoeld is hij geen koning. Eerder een visionair, die zich beroept op God. De titel koning verdient niemand die het nodig heeft andere mensen aan zijn macht te onderwerpen en over hen te heersen. En Jezus antwoord luidt : 

Mijn Koningschap is niet van deze wereld!  

 

Een Koning is voor Jezus alleen en uitsluitend een mens die zich buigt voor de nood van de andere. 

En die te verenigen is met eerbied en met waardigheid voor elke mens in het bijzonder. 

Met een uitgesproken voorkeur en aandacht voor mensen aan de rand van de samenleving:

armen en zieken, mensen zonder aanzien en de rechtelozen.

 Dat voor Pilatus in Jezus een man staat voor wie de verhouding tot God en de mensen een bron van leven is vermag hij niet te zien. Zo gaat hij onverbiddelijk door met het handhaven van de macht.

En het liep uit tot een absolute keuze tussen de kracht van de liefde en de macht van het geweld. 

Jezus is zijn arrestatie niet uit de weg gegaan! Heel zijn boodschap zou de laatste test niet hebben doorstaan, als hij op de vlucht was geslagen. Daarom is het kruis voor ons christen gelovigen het grote zegeteken waar we met respect en ingetogenheid naar opkijken.

 

Als wij vandaag de knie buigen, dan niet voor de schandpaal van het kruis, maar voor de gekruisigde.

Alles wat wij ooit van God kunnen begrijpen, was levend in Hem. En overal waar wij onder elkaar liefde mogen ervaren zullen wij langzamerhand meer gaan begrijpen van de waarheid die Hij ons wilde brengen. 

Sinds eeuwen staat het kruis er als symbool voor die onoverwinnelijke  kracht van de liefde.

Het staat er tot op vandaag als tegenkracht voor het sociaal en politiek onrecht. 

Voor terreur en oorlogsgeweld. Voor onderdrukking en misbruik van macht.  

Het kruis staat er waar lijden, pijn en verdriet kan geuit worden. 

Waar het sprakeloze bidden tot uiting kan komen voor pijn die niet gezien is en niet gekend. 

En vinden mensen soelaas en vertroosting wiens leven getekend is door lijden en tegenslag. 

Het staat er ook tot vergeving  voor mensen die zich schuldig voelen. 

Ik geloof dat het kruis voor ons deze betekenis kan hebben.

Bovenal is Christus de gekruisigde -  de Koning in barmhartigheid - onze hoop. 

Het fundament voor onze hoop is dat ieder mens bestemd is zich te ontplooien en te beleven waartoe hij in zijn eigen hart geroepen is een “ koning” te zijn in barmhartige, warmhartige en menselijke goedheid.             

Wittevrongel Maria 

 

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB