29° Zondag door het jaar. C.

Ex. 17, 8 - 13 .     Lc. 18, 1-– 8.

Vertrouwen bewaren als je kwetsbaar bent : het is een moeilijke leerweg. Dat ondervond het volk van God toen het onder leiding van Mozes in de Sinaï-woestijn door de nomadenstam van de Amalekieten werd aangevallen. Dat ervaart ook de hulpeloze, weerloze weduwe  tijdens haar confrontatie met de eigenmachtige, barse rechter. Hij blijkt een mens te zijn “ sans foi, ni loi “. Ontzag voor God kent hij niet; respect voor mensen al evenmin. Zijn eigenzinnige zelfgenoegzaamheid maakt hem blind voor het feit dat er binnen Israël een speciale aandacht voor weduwen en wezen moet zijn.

Terecht zeggen wij dat er in de samenleving mensen zijn die door de verantwoordelijkheid die ze dragen of het gezag dat hun is toevertrouwd, door hun taak, ambt of job, tegenover medemensen een “ voorbeeldfunktie “ hebben. Vanuit deze optiek kijk ik naar de protagonisten in de beide lezingen van deze zondag.

In de tekst uit het boek Exodus hoorden we hoe Mozes, Aäron en Chur zich bij de strijd tegen het woestijnvolk, de Amalekieten, eendrachtig in gebed tot God richten. Al is er sprake van oorlog en geweld, we zien dat Aäron, de priester, Chur uit de koninklijke stam en Mozes, de profeet, hun taak - bidden en vertrouwen - voorbeeldig ter harte nemen. Maar dan blijft wel de vraag : Is de intentie, het doel van hun gebed wel zo verheven?

Als verhaal, verwijzend naar historische veldslagen tussen de Israëlieten en de Amalekieten, mag het ook als symbolisch verhaal verstaan worden. “ Amalek “ werd beeldspraak. Overal waar de zwaksten in de samenleving gediscrimineerd worden, daar steekt “ Amalek “ de kop weer op. Zo gezien gaat dit Exodus-verhaal dus eigenlijk over de strijd tegen het kwaad en het onrecht. Zo’n strijd voeren de zogeheten “ dwaze moeders “ in Argentinië, schreeuwend om recht vanwege verdwenen verwanten en naasten tijdens de militaire dictatuur. Tot op vandaag blijven zovele individuen en volkeren ijveren voor recht en gerechtigheid, al botsen ze daarbij heel dikwijls op een muur van afwijzing, willekeur en onverschilligheid.

Het is niet niets te volharden in een vaak ongenadige wereld waarin de verwachting van Gods nieuwe wereld als hopeloos naïef wordt beschouwd. Het vergt moed zijn stem te verheffen in een samenleving die de ethiek van de onrechtvaardige rechter huldigt die zich niets gelegen laat liggen aan zijn “ voorbeeldfunktie “. Zijn gedrag heeft immers niet Gods gerechtigheid als maatstaf maar wel zijn eigen willekeur en egocentrische levensinstelling.

Zoals de weduwe  in het evangelie, wiens situatie uitzicht- en uitwegloos is, zijn er altijd weer mensen die het niet nemen dat er over het onrecht heen wordt gekeken, dat er achteloos aan voorbij wordt gegaan of dat het wordt weggehoond. Want wat is eigenlijk dwazer of beschamender : het onrecht aanklagen of zijn kop ervoor in het zand steken? Op dat punt maant de evangelieparabel aan te blijven roepen om recht, in gebed het hardnekkig verlangen naar gerechtigheid levend te houden en metterdaad ook te werken aan het realiseren van gerechtig en waardig leven.

De strijd tegen kwaad en onrecht ging Jezus aan telkens als Hij het opnam voor de uitgestotenen, de rechtelozen, weduwen en wezen. Bij die strijd die christenen verder zetten horen actie en contemplatie samen. Het komt er op aan moedig en geweldloos weerstand te bieden tegen elk onrecht en daarvoor zonder ophouden ook bidden. Zo wordt ons, erfgenamen van Jezus’ boodschap, aangezegd dat wij door strijd en inkeer ons vertrouwen -niet Godverlaten te zijn- moeten voeden en behoeden. Dat is de “ voorbeeldfunktie “ die wij uit naam van ons christen-zijn  ter harte moeten nemen. 

Wie beweert dat het gebed de ademhaling is van het geloof, die zegt tegelijk dat geloof zonder gebed wegkwijnt en afsterft. Dat lijkt Jezus te suggereren met de vraag waarmee de evangelietekst vandaag eindigt : “ Zal de Menszoon bij zijn komst het geloof op aarde vinden?”

Daar is geloof te vinden waar christenen geweldloos strijden tegen onrecht en aanhoudend bidden om de komst van het Godsrijk.  

 

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

_________________ 

 Commentaren bekijken

_________________

 

Citaat commentaar Etienne Leirman

 

" Zijn doelpubliek is een steeds groter wordende groep die zich niet meer door de traditionele taal en leer aangesproken voelt of zelfs helemaal van vervreemd is. "

 _________________

 

 Citaat commentaar Sofie Foets 

 

"Het boekje “genoeg, gooi het over een andere boeg” was voor mij dus eigenlijk een leuke herinnering aan die kindertijd. Ik heb er  –  tot mijn verbazing – echt van genoten. Ik beleefde een soort van “aha-erlebnis” toen ik het las."

 _________________

 

Citaat commentaar Mieke Morlion

 

"Hij doorworstelt zijn scepsis ten aanzien van de figuur van Jezus via het evangelie van Matteüs. De teksten die hij dan verder doorploegt, bieden een rijk pakket aan christelijke inzichten."

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB