Ooit heb ik in een referaat van kardinaal Danneels een merkwaardig zinnetje gelezen: "De waarheid hebben is eigenlijk de grondvoorwaarde van de mens om gelukkig te zijn." Zoeken naar de waarheid, heeft dus te maken met zoeken naar geluk.
Twee jaar geleden, na een vrij zware operatieve ingreep en dus na een tijd van reflectie, werd ik aangesproken door mijn vriend Paul De Boeck, die mij vroeg of ik geen zin had om eens kennis te maken met de Dominicaanse familie. Ik ben daar op ingegaan, ook omdat ik van nature toch wel een zwak heb om te filosoferen en omdat ik een zoekende ben naar zingeving. Ondertussen heb ik, mede daardoor, ook een aantal nieuwe vrienden gemaakt en heb ik kunnen ervaren dat de woorden van de Vlaamse schrijver Johan Daisne juist zijn, als hij zegt: "Vriendschap geeft ogen aan de afstand en een stem aan de stilte."
Minder afstand tussen de mensen en de stilte doorbreken, wat een verheugende gedachte voor mij als relatief nieuwe inwoner van Knokke.

Het belangrijkste van dit alles, voor mij althans, is misschien wel het feit dat het me alert en wakker houdt, dat het me inspireert en aanzet om na te denken over wat er fout is, ook bij mezelf.
Soms eventjes stil zijn , op andere momenten, er mee bezig zijn, er met anderen over praten en iets van elkaar leren.
Niet zo maar alles slikken wat men ons dagdagelijks voorkauwt. Zo worden we meer dan een consument van de Bijbelse boodschap.

Zijn er echt geen negatieve zaken te melden? Waarschijnlijk wel, maar die zijn er toch ook in elke goede familie. Sorry, Ik zal dus maar de woorden van de Oostenrijkse schrijver Karl Kraus citeren: "Het woord familieband heeft de bijsmaak van juistheid!"
Mijn vrouw vraagt me soms als ik terugkom van een bijeenkomst: "Doe je dat graag, naar die bijeenkomsten van de dominicanen gaan?" En geloof me, ik moet steevast in alle eerlijkheid 'ja' antwoorden. Dat is toch belangrijk?

Dé waarheid heb ik nog niet gevonden, omdat ik daar ook geleerd heb dat het niet alleen over mijn waarheid gaat. Maar ik blijf zoeken. En ik denk daarbij aan wat Marnix Gijsen ooit schreef. "Ik denk dat de mens zich tenslotte vooral moet laten leiden door de waarheden die hij persoonlijk heeft ontdekt, veel meer door wat hem is aangeleerd."